Omdat het oplucht als je opschrijft wat je dwarszit. Je hoeft niet altijd alles zelf op te lossen. In je hoofd.
Rust in je hoofd als je eindelijk van je afgeschreven hebt, wat je al tijden hoog zit. Iets wat je niet met iemand wilt bespreken, en wat je ook niet in je 'journal' of je dagboek wilt schrijven. Want sommige dingen, die schrijf je daarin niet op.
En misschien heb jij wel helemaal geen tijd om een dagboek of een 'prachtig journal' bij te houden. Ik niet, tenminste. Het goede voornemen is er, maar in de praktijk heb ik een hardcover notitieboekje waarin ik begonnen ben, om vervolgens in een ander schriftje iets op te schrijven en daar weer iets in een kladblok, tot een verdwaald post-itje...
In het moment van opperste frustratie wil je van je last af. Niet eerst nog op zoek moeten naar een schrift, een notitieblok, pen en papier.
Hier kun je het 'Echt Loslaten'. Wat je onderdrukt, blijft fluisteren. Wat je van je afschrijft, krijgt ruimte, dat lucht op!
